ซอสมะเขือเทศที่ถูกโลกลืม กับเรื่องของ UX

ซอสมะเขือเทศที่ถูกโลกลืม กับเรื่องของ UX

ซอสมะเขือเทศที่ถูกโลกลืม เรื่องราวของซอสมะเขือเทศที่แถมมากับพิซซ่า ทำไมถึงไม่มีคนแกะกินกันเลย?

tomato2

วันนี้ที่ทำงานของผมได้ทำการสั่งพิซซ่ามากินกันตอนกลางวัน โดยใช้บริการของ Food Panda มาประมาณ 7 กล่อง สำหรับพนักงาน 10 กว่าชีวิต

หลังจากที่กินกันไปได้สักพัก ผมก็สังเกตเห็นว่า ทำไมไม่มีใครกินโค้กที่วางอยู่เลย? หลังจากนั้นก็มีคนเปิดฝาให้หมดทุกขวด ปรากฏว่าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า (จริงๆ คือฟรีนั่นแหละ)

อีกอย่างหนึ่งที่สังเกตได้คือ ทำไมไม่ค่อยมีใครกินซอสมะเขือเทศเลย? ซอสมะเขือเทศผู้ซึ่งมาเป็นแพ็คเซ็ทแบบรูปด้านล่างนี้

tomato1

หรือว่าทั้งบริษัทไม่มีคนชอบซอสมะเขือเทศ? ก็ไม่น่าจะใช่  หรือว่าเขาจะทำมาดีเกินไป? ผมว่าไม่น่าจะเกี่ยว เมื่อลองนำมาเทียบกับพฤติกรรมการหยิบขวดโค้กหลังจากที่ได้เปิดฝาขวดแล้ว น่าจะพอเดาได้ว่า มนุษย์เป็นสัตว์ที่ขี้เกียจ การจะสร้างแรงจูงใจในการทำอะไร ถ้าไม่นำมาใส่พานวางตรงหน้า คงจะเป็นงานยากนิดหน่อย

เทียบได้กับโปรแกรมหรือเว็บไซต์ของเรา ถ้าเราต้องการให้ผู้ใช้ทำอะไร เราควรจะใส่พานไปวางตรงหน้าเขาเหมือนกัน ตัวอย่างที่ดีหลายๆ เว็บไซต์ เมื่อต้องการให้ผู้ใช้มีการสมัครสมาชิก พวกเขาก็จะนำช่องสำหรับกรอกสมัครสมาชิกมาไว้หน้าแรก ตัวอย่างเช่นเว็บ DigitalOcean และเว็บ ghost.org

digitalocean

ghostblog

ดังนั้น เมื่อเราต้องการให้ผู้ใช้ทำอะไร จงนำเสนอสิ่งนั้นให้เขา และทำให้พวกเขาเข้าถึงจุดหมายได้ง่ายที่สุด ผมว่าช่องสมัครสมาชิกนี่ ถ้าสามารถแสกนหน้าได้แล้วรู้ว่าชื่ออะไร จากนั้นระบบก็ทำการกรอกข้อมูลให้อัตโนมัติ ถ้าทำได้แบบนี้พวกเขาน่าจะทำไปแล้วล่ะครับ

เรื่องนิดๆ หน่อยๆ ก็เอามาเขียนได้เนอะ -*-

ปล. ฝากกดไลค์เพจด้วยครัช แล้วจะมาเขียนเรื่องมันส์ๆ ให้อ่านอีกครับ